In my 20s. 26 lekcji, które dałabym młodszej sobie (ebook) (audiobook) (audiobook)

Recenzja: twoja_lepsza_przyszlosc, Milska Monika

Jakie rady dałabyś swojej młodszej wersji? Zapraszam na recenzję książki Aleksandry Pawlik "In my 20s. 26 lekcji, które dałaby młodszej sobie". Autorka dzieli się radami, które sama chciałaby usłyszeć, gdy była młodsza. Rady dotyczą zarówno studiów i kwestii zawodowych, jak i relacji. Napisała także o własnych doświadczeniach. Największym atutem książki okazał się jej język. Styl autorki cechuje duża bezpośredniość, a jej porady są uniwersale. Z pewnością wiele młodych osób znajdzie tutaj wartościowe wskazówki. Książkę czyta się szybko i bardzo przyjemnie. 

Recenzja: zaczytana__liv, Popczyńska Oliwia

𝐈𝐧 𝐦𝐲 𝟐𝟎𝐬. 𝟐𝟔 𝐥𝐞𝐤𝐜𝐣𝐢, 𝐤𝐭𝐨́𝐫𝐞 𝐝𝐚ł𝐚𝐛𝐲𝐦 𝐦ł𝐨𝐝𝐬𝐳𝐞𝐣 𝐬𝐨𝐛𝐢𝐞 - 𝐀𝐥𝐞𝐤𝐬𝐚𝐧𝐝𝐫𝐚 𝐏𝐚𝐰𝐥𝐢𝐤 𝐐: 𝐋𝐮𝐛𝐢𝐜𝐢𝐞 𝐜𝐳𝐲𝐭𝐚𝐜́/𝐨𝐠𝐥𝐚̨𝐝𝐚𝐜́ „𝐫𝐚𝐝𝐲 𝐬𝐭𝐚𝐫𝐬𝐳𝐞𝐣 𝐬𝐢𝐨𝐬𝐭𝐫𝐲”? „𝑇𝑜 𝑇𝑦 𝑗𝑒𝑠𝑡𝑒𝑠́ 𝑎𝑢𝑡𝑜𝑟𝑘𝑎̨ 𝑠𝑤𝑜𝑗𝑒𝑗 ℎ𝑖𝑠𝑡𝑜𝑟𝑖𝑖.” Kiedyś o tym wspominałam, ale 𝐦𝐨𝐣𝐚 𝐩𝐫𝐳𝐲𝐠𝐨𝐝𝐚 𝐳 𝐤𝐬𝐢𝐚̨𝐳̇𝐤𝐚𝐦𝐢 w wieku nastoletnim zaczęła się od książek 𝐬𝐚𝐦𝐨𝐫𝐨𝐳𝐰𝐨𝐣𝐨𝐰𝐲𝐜𝐡, 𝐩𝐬𝐲𝐜𝐡𝐨𝐥𝐨𝐠𝐢𝐜𝐳𝐧𝐲𝐜𝐡 𝐢 𝐭𝐲𝐦 𝐩𝐨𝐝𝐨𝐛𝐧𝐲𝐜𝐡. Mam ich całkiem sporą kolekcję, a ostatnio wróciłam do częstszego ich czytania. Mam aktualnie 𝟐𝟏 𝐥𝐚𝐭, a na początku 2025 roku czułam, że 𝐭𝐨𝐭𝐚𝐥𝐧𝐢𝐞 𝐬𝐢𝐞̨ 𝐩𝐨𝐠𝐮𝐛𝐢ł𝐚𝐦. Nie wiedziałam, co chcę zrobić ze swoim życiem, mimo że teoretycznie plan miałam już od wielu lat. Zaczęłam 𝐰𝐬𝐳𝐲𝐬𝐭𝐤𝐨 𝐤𝐰𝐞𝐬𝐭𝐢𝐨𝐧𝐨𝐰𝐚𝐜́ i obawiać się tego, co mnie czeka. Potrzebowałam książki, która przypomni mi, że 𝐧𝐚 𝐧𝐢𝐜 𝐧𝐢𝐞 𝐣𝐞𝐬𝐭 𝐳𝐚 𝐩𝐨́𝐳́𝐧𝐨, 𝐚 𝐥𝐚𝐭𝐚 𝐝𝐰𝐮𝐝𝐳𝐢𝐞𝐬𝐭𝐞 𝐭𝐨 𝐝𝐨𝐩𝐢𝐞𝐫𝐨 𝐩𝐨𝐜𝐳𝐚̨𝐭𝐞𝐤 𝐦𝐨𝐣𝐞𝐣 𝐡𝐢𝐬𝐭𝐨𝐫𝐢𝐢. Wtedy pojawiła się Ola - którą śledzę od wielu lat w social mediach - z książką, która okazała się być 𝐰𝐬𝐳𝐲𝐬𝐭𝐤𝐢𝐦, 𝐜𝐳𝐞𝐠𝐨 𝐩𝐨𝐭𝐫𝐳𝐞𝐛𝐨𝐰𝐚ł𝐚𝐦. 💌 „𝑍𝑎𝑠ł𝑢𝑔𝑢𝑗𝑒𝑠𝑧 𝑛𝑎 𝑙𝑢𝑑𝑧𝑖, 𝑘𝑡𝑜́𝑟𝑧𝑦 𝑤𝑖𝑑𝑧𝑎̨ 𝐶𝑖𝑒̨ 𝑤 𝑝𝑒ł𝑛𝑖, 𝑛𝑖𝑒 𝑡𝑦𝑙𝑘𝑜 𝑝𝑟𝑧𝑒𝑧 𝑝𝑟𝑦𝑧𝑚𝑎𝑡 𝑗𝑒𝑑𝑛𝑒𝑔𝑜 𝑏ł𝑒̨𝑑𝑢.” Wiele lekcji bezpośrednio 𝐝𝐨𝐭𝐤𝐧𝐞̨ł𝐨 𝐦𝐨𝐣𝐞𝐠𝐨 𝐬𝐞𝐫𝐜𝐚 𝐢 𝐰𝐞𝐬𝐳ł𝐨 𝐰 𝐠ł𝐚̨𝐛 𝐮𝐦𝐲𝐬ł𝐮. Było ich tak dużo, że nie wskażę wszystkich i wiele zachowam dla siebie, ale niektóre cytaty 𝐝𝐚ł𝐲 𝐦𝐢 𝐝𝐨 𝐦𝐲𝐬́𝐥𝐞𝐧𝐢𝐚, bądź 𝐮𝐭𝐰𝐢𝐞𝐫𝐝𝐳𝐢ł𝐲 𝐭𝐨, 𝐜𝐨 𝐣𝐮𝐳̇ 𝐰𝐢𝐞𝐝𝐳𝐢𝐚ł𝐚𝐦. Nie powiem też, że nie było kilka fragmentów, z którymi 𝐧𝐢𝐞 𝐝𝐨 𝐤𝐨𝐧́𝐜𝐚 𝐬𝐢𝐞̨ 𝐳𝐠𝐚𝐝𝐳𝐚𝐦, ale jednocześnie uważam to za bardzo 𝐰𝐚𝐫𝐭𝐨𝐬́𝐜𝐢𝐨𝐰𝐞, ponieważ dzięki temu możemy poznać 𝐩𝐞𝐫𝐬𝐩𝐞𝐤𝐭𝐲𝐰𝐞̨ 𝐢𝐧𝐧𝐞𝐣 𝐨𝐬𝐨𝐛𝐲 i, po różnych przemyśleniach, 𝐝𝐨𝐣𝐬́𝐜́ 𝐝𝐨 𝐧𝐨𝐰𝐲𝐜𝐡 𝐰𝐧𝐢𝐨𝐬𝐤𝐨́𝐰. ❤ „𝑁𝑖𝑒 𝑝𝑜𝑟𝑜́𝑤𝑛𝑢𝑗 𝑠𝑖𝑒̨ 𝑑𝑜 𝑖𝑛𝑛𝑦𝑐ℎ, 𝑡𝑦𝑙𝑘𝑜 𝑑𝑜 𝑠𝑖𝑒𝑏𝑖𝑒 𝑧 𝑝𝑟𝑧𝑒𝑠𝑧ł𝑜𝑠́𝑐𝑖.” Wydaje mi się, że 𝐧𝐚𝐣𝐰𝐚𝐳̇𝐧𝐢𝐞𝐣𝐬𝐳𝐚̨ 𝐥𝐞𝐤𝐜𝐣𝐚̨, którą wyciągnęłam z 𝐈𝐧 𝐦𝐲 𝟐𝟎𝐬 jest to, że 𝑛𝑖𝑒 𝑚𝑎𝑚𝑦 𝑤𝑝ł𝑦𝑤𝑢 𝑛𝑎 𝑡𝑜, 𝑐𝑜 𝑛𝑎𝑠 𝑠𝑝𝑜𝑡𝑦𝑘𝑎, 𝑎𝑙𝑒 𝑧𝑎𝑤𝑠𝑧𝑒 𝑚𝑎𝑚𝑦 𝑐𝑜𝑠́ 𝑑𝑜 𝑝𝑜𝑤𝑖𝑒𝑑𝑧𝑒𝑛𝑖𝑎 𝑜𝑑𝑛𝑜𝑠́𝑛𝑖𝑒 𝑡𝑒𝑔𝑜, 𝑐𝑜 𝑧 𝑡𝑦𝑚 𝑧𝑟𝑜𝑏𝑖𝑚𝑦. 𝐊𝐚𝐳̇𝐝𝐲 𝐳 𝐧𝐚𝐬 𝐭𝐫𝐳𝐲𝐦𝐚 𝐧𝐚 𝐬𝐰𝐨𝐢𝐜𝐡 𝐛𝐚𝐫𝐤𝐚𝐜𝐡 𝐢𝐧𝐧𝐲 𝐛𝐚𝐠𝐚𝐳̇ 𝐝𝐨𝐬́𝐰𝐢𝐚𝐝𝐜𝐳𝐞𝐧́. Nie możemy zwalać winy na nasze traumy i pozwalać na powielanie nieodpowiednich zachowań. Zamiast tego musimy 𝐰𝐳𝐢𝐚̨𝐜́ 𝐨𝐝𝐩𝐨𝐰𝐢𝐞𝐝𝐳𝐢𝐚𝐥𝐧𝐨𝐬́𝐜́ 𝐳𝐚 𝐬𝐰𝐨𝐣𝐞 𝐜𝐳𝐲𝐧𝐲, ponieważ niestety to właśnie w naszym interesie jest ruszyć do przodu i 𝐧𝐢𝐞 𝐩𝐨𝐳𝐰𝐨𝐥𝐢𝐜́ 𝐩𝐫𝐳𝐞𝐬𝐳ł𝐨𝐬́𝐜𝐢 𝐳𝐚𝐰ł𝐚𝐝𝐧𝐚̨𝐜́ 𝐭𝐞𝐫𝐚𝐳́𝐧𝐢𝐞𝐣𝐬𝐳𝐨𝐬́𝐜𝐢𝐚̨ 𝐢 𝐩𝐫𝐳𝐲𝐬𝐳ł𝐨𝐬́𝐜𝐢𝐚̨. Sama byłam kiedyś w takim miejscu, gdzie wszystko zwalałam na przykre doświadczenia z dawnych lat, a prawda jest taka, że 𝐭𝐨 𝐧𝐢𝐞 𝐨𝐧𝐞 𝐬́𝐰𝐢𝐚𝐝𝐜𝐳𝐚̨ 𝐨 𝐦𝐨𝐣𝐞𝐣 𝐨𝐬𝐨𝐛𝐨𝐰𝐨𝐬́𝐜𝐢, a to co z nimi zrobię i czy pozwolę im przejąć kontrolę nad moim życiem. 😌 „𝑁𝑎𝑗𝑐𝑧𝑒̨𝑠́𝑐𝑖𝑒𝑗 𝑗𝑒𝑑𝑛𝑎𝑘 𝑗𝑎𝑘 𝑡𝑜 𝑚𝑜́𝑤𝑖𝑎̨ 𝑑𝑜 𝑡𝑎𝑛𝑔𝑎 𝑡𝑟𝑧𝑒𝑏𝑎 𝑑𝑤𝑜𝑗𝑔𝑎. 𝑊 𝑤𝑖𝑒̨𝑘𝑠𝑧𝑜𝑠́𝑐𝑖 𝑝𝑟𝑧𝑦𝑝𝑎𝑑𝑘𝑜́𝑤 𝑡𝑜 𝑛𝑖𝑔𝑑𝑦 𝑛𝑖𝑒 𝑗𝑒𝑠𝑡 𝑗𝑒𝑑𝑛𝑎 𝑘𝑜𝑛𝑘𝑟𝑒𝑡𝑛𝑎 𝑟𝑧𝑒𝑐𝑧 𝑎𝑙𝑏𝑜 𝑗𝑒𝑑𝑛𝑎 𝑜𝑠𝑜𝑏𝑎, 𝑘𝑡𝑜́𝑟𝑎 𝑤𝑠𝑧𝑦𝑠𝑡𝑘𝑜 𝑟𝑜𝑧𝑤𝑎𝑙𝑎.” Wielokrotnie 𝐳𝐫𝐳𝐮𝐜𝐚ł𝐚𝐦 𝐜𝐚ł𝐚̨ 𝐰𝐢𝐧𝐞̨ 𝐧𝐚 𝐬𝐢𝐞𝐛𝐢𝐞, aby zakończyć konflikt i nie stracić drugiej osoby. Nie poruszałam trudnych tematów, ponieważ 𝐛𝐚ł𝐚𝐦 𝐬𝐢𝐞̨, że osoba, na której mi zależy, poczuje się zaatakowana i mnie zostawi. 𝑊𝑒𝑙𝑙, 𝑖𝑡 ℎ𝑎𝑝𝑝𝑒𝑛𝑒𝑑. Ta książka przypomniała mi, że 𝐧𝐢𝐜 𝐧𝐢𝐞 𝐣𝐞𝐬𝐭 𝐜𝐳𝐚𝐫𝐧𝐨𝐛𝐢𝐚ł𝐞, a ja nie mogę wiecznie brać na swoje barki odpowiedzialności za obie strony. 𝐒𝐳𝐜𝐳𝐞𝐫𝐚 𝐫𝐨𝐳𝐦𝐨𝐰𝐚 𝐣𝐞𝐬𝐭 𝐧𝐢𝐞𝐬𝐚𝐦𝐨𝐰𝐢𝐜𝐢𝐞 𝐰𝐚𝐳̇𝐧𝐚 w każdej relacji, a młodsza ja zdecydowanie w nią nie potrafiła. Potrzebowałam sporo czasu, aby zrozumieć pewne sprawy i móc aktualnie mieć o wiele 𝐝𝐨𝐣𝐫𝐳𝐚𝐥𝐬𝐳𝐞 𝐢 𝐳𝐝𝐫𝐨𝐰𝐬𝐳𝐞 𝐩𝐨𝐝𝐞𝐣𝐬́𝐜𝐢𝐞 niż przedtem. ❤🩹 „𝑇𝑤𝑜𝑗𝑎 𝑤𝑒𝑟𝑠𝑗𝑎 ℎ𝑖𝑠𝑡𝑜𝑟𝑖𝑖 𝑛𝑖𝑒 𝑚𝑢𝑠𝑖 𝑏𝑦𝑐́ 𝑗𝑒𝑑𝑦𝑛𝑎̨ - 𝑎𝑙𝑒 𝑛𝑎𝑑𝑎𝑙 𝑗𝑒𝑠𝑡 𝑝𝑟𝑎𝑤𝑑𝑧𝑖𝑤𝑎 𝑑𝑙𝑎 𝐶𝑖𝑒𝑏𝑖𝑒.” Gdybym chciała odnieść się do każdego fragmentu, z którym się utożsamiam, 𝐳𝐚𝐛𝐫𝐚𝐤ł𝐨𝐛𝐲 𝐦𝐢 𝐜𝐳𝐚𝐬𝐮, ale uwierzcie mi na słowo, że każda lekcja 𝐳𝐨𝐬𝐭𝐚𝐰𝐢ł𝐚 𝐩𝐨 𝐬𝐨𝐛𝐢𝐞 𝐬́𝐥𝐚𝐝 𝐰 𝐦𝐨𝐢𝐦 𝐬𝐞𝐫𝐜𝐮 i otworzyła pole do przemyśleń oraz rozwoju. 𝐈𝐧 𝐦𝐲 𝟐𝟎𝐬 pokazało mi nowe perspektywy, otworzyło oczy na niektóre tematy, ale też zgodziło się z tym, co już wiem. Ta lektura jest idealnym 𝐝𝐚𝐢𝐥𝐲 𝐫𝐞𝐦𝐢𝐧𝐝𝐞𝐫’𝐞𝐦, do którego warto wracać. Te 𝟐𝟔 𝐥𝐞𝐤𝐜𝐣𝐢 to nie tylko rozdziały, które mają nas czegoś nauczyć, ale też przypomnieć, że 𝐧𝐢𝐞 𝐦𝐮𝐬𝐢𝐦𝐲 𝐰𝐬𝐳𝐲𝐬𝐭𝐤𝐢𝐞𝐠𝐨 𝐫𝐨𝐳𝐮𝐦𝐢𝐞𝐜́, a 𝑘𝑎𝑧̇𝑑𝑦 𝑑𝑧𝑖𝑒𝑛́ 𝑗𝑒𝑠𝑡 𝑡𝑦𝑙𝑘𝑜 𝑘𝑜𝑙𝑒𝑗𝑛𝑦𝑚 𝑜𝑑𝑐𝑖𝑛𝑘𝑖𝑒𝑚 𝑠𝑒𝑟𝑖𝑎𝑙𝑢 𝑜 𝑛𝑎𝑧𝑤𝑖𝑒 𝑴𝒐𝒋𝒆 𝒁̇𝒚𝒄𝒊𝒆. 🤍

Recenzja: Psyche in soma, Matysek Katarzyna

„In my 20’s” @aleksandra_pawlik to poradnik, który staje się pewnego rodzaju instrukcją obsługi dorosłości - dorosłości nieidealnej, nieoczywistej i czasami absurdalnej, czyli takiej jakiej chyba każdy z nas doświadcza na codzień. Lekcje zawarte w książce są życiowe, podane w łagodny, przyjemny sposób - zupełnie, jakby jakby starsza siostra czy najlepsza przyjaciółka udzielały porad. Niby nie ma w niej nic odkrywczego (szczególnie, gdy jest się już „dorosłym” dorosłym 😉), jednak sama chętnie sięgnęłabym po taki przewodnik te 15 lat temu, gdy dopiero wchodziłam w dorosłość - jest w nim mnóstwo tematów, które mogą okazać pomocne dla młodego człowieka. Co cudowne - po książkę mogą sięgnąć też „pełnoprawni” dorośli, by odświeżyć sobie życiowe prawdy, które dla nich stały się już normą codzienności.

Recenzja: czytaniezliv, Michalska Oliwia

rzadko sięgam po takie książki w stylu poradnikowym, ale obok tej trudno mi było przejść obojętnie. od razu wiedziałam, że po debiut aleksandry pawlik muszę sięgnąć. kojarzycie te tiktoki polecające tytuły, które każda dziewczyna w swoich latach 20 powinna przeczytać? ja do tej listy z pewnością dodałabym „in my 20s". ta książka coś we mnie uleczyła. to było takie miłe i komfortowe doświadczenie czytać i problemach i zmaganiach, które większość z nas ma lub miało, wkraczając w etap dorosłości. ola napisała wiele o swoich własnych przeżyciach, które przerodziła w rady. rozwój i dojrzewanie są głównymi tematami, które są poruszane w tej książce. i choć wiele rad czy wniosków z doświadczeń było dla mnie oczywistych (bo już je przeżyłam) to bardzo miło było usłyszeć, a raczej coś takiego i że wszystko jest z tobą w porządku, to jest normalne, każdy się z tym zmaga. przeczytałam tę książkę na jednym posiedzeniu z herbatą w ręce, pod kocem i relaksującą muzyką w tle. to dało mi takie poczucie bezpieczeństwa i pozwolilo otworzyć mi głowę, rozjaśnić niektóre sprawy. jeśli mam być szczera to bardzo potrzebowałam przeczytać coś takiego. gorąco polecam!

Recenzja: https://okiempozytywnej28.blogspot.com/, Agata Markiewicz

„In my 20s. 26 lekcji, które dałabym młodszej sobie” autorstwa Aleksandry Pawlik to książka, z którą rozpoczęłam ten rok 🤩 I to był bardzo dobry wybór 👌🏻 Może i jestem starsza od Oli i już na zupełnie innym etapie w życiu, ale wyciągnęłam dla siebie sporo cennych lekcji. Napisana prostym językiem, ale bardzo w punkt. Ola nie sili się w niej na bycie specjalistą, psychologiem czy terapeutą pisze prosto i z serca. To książka idealna dla ludzi po 20, którzy szukają siebie i są lekko pogubieni. Starsi tez oczywiście znajdą coś dla siebie 💪🏻 Zrobiła na mnie bardzo dobre wrażenie i czuję, że musi pójść w świat aby nieść dalej to dobro, więc podaruję ją bliskiej mi osobie 💪🏻 A Ty jeśli się zastanawiasz, to już tego nie rób, tylko zabieraj się do czytania A Ty z jaką książką zaczęłaś/zacząłeś ten rok? 🤩

Recenzja: ksiazkowelove_16, Jarząb Milena

Aleksandrę Pawlik znam od bardzo dawna. Ma własny kanał na youtubie, który regularnie oglądam. Dlatego gdy usłyszałam, że wydała książkę od razu musiałam ją mieć! Tak samo jak Ola gdy byłam mała myślałam, że w wieku 20 kilku lat będę już taaaaaka dorosła! Moje życie będzie uporządkowane, jednak rzeczywistość okazała się nie taka kolorowa. Autorka zaczyna książkę od podejmowania trudnych decyzji jeszcze w wieku nastoletnim - od wyboru szkoły średniej, przedmiotów maturalnych aż do wyboru studiów. Trzeba pamiętać, że zawsze mamy prawo do zmiany decyzji, gdy uznamy, że wybór dokonany przed laty już nie jest dla nas. Warto zastanowić się czy opinia, którą usłyszeliśmy od innych ma dla nas znaczenie. Fakt, że ktoś się wypowiada nie znaczy, że warto go słuchać. Dlatego warto filtrować osoby od których przyjmujemy rady. Aleksandra Pawlik pokazuje również jak ważna jest sztuka odpuszczania. Nie jest to słabość, lecz strategia. Nie możemy patrzeć, że tyle już zainwestowaliśmy dlatego szkoda to odpuścić. Musimy pamiętać, że nie da się napisać nowego rozdziału życia jeżeli wciąż patrzymy na ten poprzedni. Także większość relacji ma swój termin ważności. Dzięki książce zrozumiałam, że nie tylko ja mierzy się z trudnościami podczas dorosłego życia. Gdy chcemy coś zrobić najważniejszym jest zacząć. Bardzo spodobała mi się rada, że gdy jestem najmądrzejsza w pokoju to znaczy, że jestem w złym pokoju ponieważ wtedy nie możemy się dalej rozwijać. Książka jest niezwykle wartościowa ❤️

Recenzja: @studygram_patuu, Gruszczyńska Patrycja

5/5⭐ ⟡˖ ࣪ Są takie książki, które chciałabym, by powstały dużo wcześniej i pomogły uporządkować mój bałagan w głowie w trakcie wybierania szkoły średniej, pierwszych poważnych relacji oraz wyboru kierunku na studiach. Do książek z tej kategorii zdecydowanie mogę zaliczyć „𝐈𝐧 𝐦𝐲 𝟐𝟎𝐬. 𝟐𝟔 𝐥𝐞𝐤𝐜𝐣𝐢, 𝐤𝐭𝐨́𝐫𝐞 𝐝𝐚𝐈𝐚𝐛𝐲𝐦 𝐦𝐈𝐨𝐝𝐬𝐳𝐞𝐣 𝐬𝐨𝐛𝐢𝐞” autorstwa 𝐀𝐥𝐞𝐤𝐬𝐚𝐧𝐝𝐫𝐲 𝐏𝐚𝐰𝐥𝐢𝐤. Olę kojarzyłam głównie z 𝐘𝐨𝐮𝐓𝐮𝐛𝐞’𝐚 - śledzę jej działalność na tej platformie od dłuższego czasu - ale także z 𝐓𝐢𝐤𝐓𝐨𝐤𝐚, gdzie również możecie ją znaleźć i posłuchać (polecam). Niesamowicie nie mogłam doczekać się premiery jej książki, ponieważ czułam, że jej treść może nieco uspokoić mnie i moje rozbiegane myśli, które niejednokrotnie zaprzątały mi głowę. ⟡˖ ࣪𝐈 𝐧𝐢𝐞 𝐦𝐲𝐥𝐢𝐈𝐚𝐦 𝐬𝐢𝐞̨. „In my 20s. 26 lekcji, które dałabym młodszej sobie” to 𝐧𝐢𝐞 𝐣𝐞𝐬𝐭 𝐳𝐰𝐲𝐤𝐈𝐲 𝐩𝐨𝐫𝐚𝐝𝐧𝐢𝐤, który schematycznie poda Wam odpowiedzi na tacy. To coś znacznie więcej. Może ktoś pomyśli: Dlaczego? Co wyróżnia tę książkę spośród innych tytułów o podobnej tematyce? Wiele. Przede wszystkim forma poradnika: czułam się, jakby te lekcje dawała mi 𝐬𝐭𝐚𝐫𝐬𝐳𝐚 𝐬𝐢𝐨𝐬𝐭𝐫𝐚 czy 𝐛𝐥𝐢𝐬𝐤𝐚 𝐩𝐫𝐳𝐲𝐣𝐚𝐜𝐢𝐨́𝐈𝐤𝐚, a nie tak jak w przypadku niektórych poradników, jakbym musiała kierować za pomocą wymienionych przez nich rozwiązań różnymi sytuacjami i problemami. Sam styl pisania Oli jest bardzo przyjemny i lekki, od czasu do czasu pojawiają się wtrącenia w języku angielskim, co moim zdaniem nie jest wadą - jest również o tym mowa, że wtrącenia będą się pojawiać - a zaletą, bo sama używam tych określeń na co dzień i lepiej przyswajało mi się dzięki temu lekcje :). ⟡˖ ࣪ Może się wydawać, że nie ma w tym poradniku nic odkrywczego - i nie musi się tak wydawać, a faktycznie w oczach niektórych tak po prostu być - ale ja sprzed kilku lat bardzo podziękowałabym, gdybym mogła zapoznać się z tą książką. Bo ś𝐰𝐢𝐚𝐭 𝐧𝐢𝐞 𝐬𝐭𝐨𝐢 𝐰 𝐦𝐢𝐞𝐣𝐬𝐜𝐮, nie pozwala na chwilę odetchnąć i po skończeniu podstawówki (czy to ósma klasa, czy jak wcześniej gimnazjum) tak naprawdę trzeba stanąć przed wyborem szkoły średniej, a z tym wyborem może - podkreślam: może, nie musi - wiązać się dalszy etap nauki, czyli studia. A w międzyczasie pojawiają się relacje romantyczne i przyjacielskie, pierwsze konflikty, dorastanie i wiele, wiele innych tematów oraz spraw, które mogą młodą osobę przytłoczyć. Tutaj dostajemy zrozumienie ze strony autorki, a także jej osobiste historie, które tym bardziej zbliżają czytelnika do niej. Moim zdaniem 𝐰𝐚𝐫𝐭𝐨 sięgnąć po tę książkę, sama mam do zaznaczenia i opisania kilka myśli, które znalazły się w tym tytule i skłoniły mnie do refleksji. Zaletą tej książki jest to, że nie trzeba czytać jej rozdziałów po kolei, a zapoznawać się z tymi lekcjami, które w danej chwili są nam potrzebne. Skłaniające do 𝐫𝐞𝐟𝐥𝐞𝐤𝐬𝐣𝐢 są również 𝐩𝐲𝐭𝐚𝐧𝐢𝐚, które pojawiają się po skończonym rozdziale.

Recenzja: book_by_werka , Rumak Weronika

Ta książka to nie jest poradnik. To coś jeszcze lepszego - szczery głos starszej przyjaciółki, która na własnych błędach pokazuje jak wejście w dorosłość może być trudne. Składa się z 26 lekcji które nie powiedzą Ci wprost co masz zrobić, jednak są po to aby samemu się zastanowić i wynieść z tego tyle ile nam potrzeba. Piszę o presji otoczenia, trudnych relacjach, niezrozumienia, samotności, błędach i o wielu innych ważnych sprawach. Autorka pokazuje prawdziwą rzeczywistość, a opisując własne doświadczenia sprawia, że czytelnik może poczuć się lepiej zrozumiany. To idealna książka dla osób dopiero wchodzących w dorosłość (czyli ja 😄), ale pewnie dla trochę starszych osób też będzie dobra, jeśli chce się spojrzeć na siebie z większym zrozumieniem. Książka napisana jest lekkim stylem, a po każdym rozdziale dodatkowo mamy pytanie zachęcające do refleksji. Więcej z niej wyniosłam niż z nie jednej książki pisanej przez jakiś uczonych. A to przede wszystkim przez formę pisania, czytając czułam się jakbym rozmawiała z dobrą przyjaciółką. Czyta się ją naprawdę z ogromną przyjemnością i na pewno jeszcze nie raz do niej wrócę, bo wiadome nie wszystko za pierwszym razem trafia zawsze. Pomoże lepiej spojrzeć na siebie oraz budować trwalsze relacje. To przewodnik po dorosłości pokazujący, że nie wszystko musi być idealne. Wcale nie trzeba znać na wszystko odpowiedzi. Bardzo polecam, myślę że każdy znajdzie tutaj jakąś lekcje dla siebie.

Recenzja: Magic.book322, Bernacka Vanessa

Ta książka była cudowna. Po jej przeczytaniu poczułam się lżej i lepiej z samą sobą. Często zastanawiałam się nad wieloma sprawami — nad wyborami i swoim życiem — jednak autorka uświadomiła mi, że to, iż czegoś nie wiem, też jest dobre. Że raz jest się bohaterem, a raz złoczyńcą i nie da się wszystkim dogodzić. Rady autorki wzięłam prosto do serca. Notowałam i zapisywałam bardzo dużo rzeczy. Zmotywowałam się do robienia więcej. Czytało mi się naprawdę szybko — język jest lekki i przyjemny. Lekcje są zaznaczone dużym fontem i w każdej z nich możemy znaleźć pytania, które zmuszają nas do głębszych przemyśleń i refleksji. Każdy rozdział, każda kolejna lekcja wnosi coś do życia i uświadamia wiele spraw. Gdybym miała polecić tę książkę komuś, kto czuje się zagubiony, bez wahania poleciłabym właśnie ją. Na pewno sięgnę po nią jeszcze nie raz, aby móc przeanalizować swoje wdrożenia i ewentualnie wprowadzić jeszcze więcej do mojego życia. Bardzo, bardzo, bardzo polecam ❤

Recenzja: @przeczyt.ana, Prajs Maja

Jeśli miałabym podać Wam jeden tytuł, taki ,,must have” do przeczytania z mojej tegorocznej topki, byłaby to właśnie książka Aleksandry Pawlik. Zaznaczyłam w niej tyle fragmentów, że mogłabym napisać recenzję na kilka stron. Ciężko będzie jednak nie spojlerować, a chciałabym Was jedynie zaciekawić, a nie powiedzieć Wam wszystko, co w niej znajdziecie. Zwykle nie czytam tej samej powieści drugi raz, ale ten poradnik zostawiłam na półce z zamysłem, że będę do niej wracać co roku aż do 30-stki. To jeszcze 7 lat czytania jej ponownie. Dlaczego warto? Czytając czułam się, jakbym czytała jedną, długą wiadomość od przyjaciółki. To wszystkie rady, których potrzebowałam. Nie zgodzę się jednak, że to ,,instrukcja dorosłości”. Moim zdaniem to lekcja dobrego życia, nie tylko dla osób dopiero wchodzących w pełnoletność. Na pewno pomoże uniknąć wielu niepowodzeń, spojrzeć na siebie w pozytywniejszym świetle i budować trwalsze i bardziej jakościowe relacje z innymi ludźmi. Mimo, że autorka często wskazuje, że nie jest wykwalifikowanym naukowcem, to jej rady z tej jednej książce mogłyby ze spokojem równać się kilkunastu psychologicznym poradników napisanych przez specjalistów. Poważnie, to jest książka, która dosłownie podsumowuje wszystkie te najważniejsze kwestie, o których wielokrotnie czytałam w literaturze naukowej. Z dużą dawką realizmu, humoru i przezorności opowiada o tym, co przydarza się nam wszystkim. Polecam z całego serducha, bo jestem absolutnie przekonana, że każdy znajdzie w niej lekcję dla siebie. Jest ich aż 26! Przesuń w prawo, by przeczytać kilka wartościowych fragmentów. Co naprawdę dało mi przeczytanie powyższej książki? Odpuściłam sobie ten Instagramowy pęd życia, bo zaczęłam łapać się na tym, by żyć dla publikowania. By pokazywać, że robię ciągle więcej i więcej. Żeby ktoś nie powiedział mi ,,jesteś bezwartościowa, beznadziejna”. To sprawiło, że czuję wypalenie, objawiające się smutkiem i dużym zmęczeniem, poczuciem winy, kiedy odpoczywam. Stop. Dziękuję Ci Olu, za to, że dzięki lekturze przenalizowałam swoje krótkie żyćko i postanowiłam się… zatrzymać. Życie to nie ciągły bieg, możesz zrobić pauzę i nabrać oddechu. To jest mój przedostatni post na bookstagramie w tym roku. Wysiadam na przystanku o nazwie Studia i aż do lutego zamierzam skupić się głównie na akademickich wyzwaniach. Dla kogo? Dla siebie. Jestem przekonana, że wrócę z nową energią. A ty? Jesteś gotowy/a na lekcję życia?

Recenzja: luvmyx, Jedro Julia

Aleksandra Pawlik w swojej książce In my 20s trafia w samo sedno doświadczenia dorastania we współczesnym świecie. To nie jest poradnik, który próbuje narzucić jedną właściwą drogę. To coś znacznie cenniejszego - szczery, empatyczny i pełen zrozumienia głos starszej siostry, która nie udaje, że ma wszystkie odpowiedzi, ale wie, jak bardzo potrafi przytłoczyć wejście w dorosłość. Autorka zaczyna od fundamentalnego pytania: dlaczego nikt nie dał nam instrukcji obsługi dorosłości? Bo choć jako nastolatkowie tęskniliśmy za wolnością i możliwościami, dorosłość okazała się pełna presji, niepewności i chaotycznych prób odnalezienia własnej ścieżki. Pawlik nazywa to wprost - życie po dwudziestce to często zderzenie z rzeczywistością, w której decyzje podejmuje się po omacku, relacje przypominają zawieszone „coś”, a porównania z idealnymi obrazkami z Instagrama potrafią zniszczyć poczucie wartości. Książka składa się z 26 lekcji - krótkich, osobistych i niezwykle autentycznych. Nie są to rady typu „zrób to i to”, lecz raczej refleksje, które pomagają zrozumieć, że chaos i niepewność są normalną częścią dorosłości. Pawlik pisze o presji osiągnięć, o trudnych relacjach, o błędach, które wszyscy popełniamy, o samotności, ale też o małych zwycięstwach i akceptacji własnej drogi. Jej ton jest ciepły i wspierający - dokładnie taki, jakiego potrzebuje ktoś zagubiony w świecie pełnym oczekiwań. Dużą wartością książki jest jej autentyczność. Autorka nie tworzy iluzji idealnego życia - opisuje dorosłość taką, jaka jest: czasem piękną, często trudną, momentami absurdalną. Dzięki temu lektura działa jak balsam - sprawia, że czytelnik czuje się mniej samotny w swoich zmaganiach. In my 20s to świetna pozycja dla młodych dorosłych, którzy dopiero próbują odnaleźć się w zderzeniu marzeń z rzeczywistością. To także wartościowa lektura dla tych, którzy mają już dwudziestkę za sobą, ale chcą spojrzeć na siebie z większą czułością i zrozumieniem. „In my 20s” nie daje gotowych recept, ale daje coś znacznie ważniejszego - poczucie, że to normalne nie wiedzieć, dokąd się idzie. To przewodnik po dorosłości, który pokazuje, że nie trzeba być idealnym, aby żyć dobrze. Idealna książka na momenty zwątpienia, na pierwsze poważne decyzje i na te dni, kiedy wszystko wydaje się trudniejsze niż powinno.

Recenzja: girlinthebooks, Skórowska Natalia

Książka, która działa jak swobodny przewodnik po dorosłym życiu. Głównym tematem jest rozwój i dojrzewanie, które już od pierwszych stron autorka pokazała jako coś co nie polega na perfekcji ani na szybkim dotarciu do celu, ale na drodze pełnej prób, błędów i tytułowych lekcji omawianych na kolejnych stronach. Przeczytasz tu o tym:  że studia to dobre miejsce, by bez ryzyka ćwiczyć współpracę, wystąpienia i zarządzanie stresem,  że błędy są naturalne i uczą więcej niż perfekcja,  jak idea Mel Robbins „pozwól im” pomaga w akceptacji i otwartości (podoba mi się odwołanie do innych treści tam gdzie to adekwatne)  że pasje nie muszą nic „dawać” poza radością,  że działanie często wywołuje motywację,  oraz że sukces to sama próba i wysiłek, a nie tylko wynik. To tylko wybrane z całej listy obszernych tematów poruszanych w tym tytule. Moją uwagę zwróciła przejrzystą strukturę tej książki. Każdy rozdział to inna „życiowa” lekcja, opisana na licznych przykładach z codzienności, które łatwo odnieść do własnych doświadczeń. To sprawiło, że historie ze swojego życia, którymi dzieli się autorka wydały się bliższe. Każda część kończy się pytaniami zachęcającymi do refleksji i realnego działania trafnie motywując. Nie jest to poradnik w stylu „musisz”, a raczej zaproszeniem do zatrzymania się i spojrzenia na swoje doświadczenia jak na lekcje, które nas kształtują i do skutecznego wyciągania wniosków. Choć główną grupą odbiorców są młodzi dorośli, uważam, że zawarte tu lekcje są uniwersalne i wartościowe niezależnie od wieku. Całość napisana jest lekko i przystępnie - czyta się jak wiadomości od dobrej, bardziej doświadczonej koleżanki. Jestem bardzo usatysfakcjonowana lekturą. Lekka i przystępna narracja w połączeniu z dojrzałymi i wartościowymi treściami. Myślę, że będę wracać do jej fragmentów.

Recenzja: @kreatywniezjulka , Naczyńska Paulina

Przeczytałam „In My 20s. 26 lekcji, które dałabym młodszej sobie” w jeden wieczór i czuję, że to książka, którą sama chętnie przeczytałabym jako młodsza ja. Myślę, że mogłaby wpłynąć na moje postrzeganie wielu kwestii, od podejmowania decyzji po relacje z innymi i dać trochę spokoju w tym chaotycznym okresie życia. Jednocześnie są w niej rozdziały, które rezonują z moim obecnym stanem bycia, pokazując, że lekcje dorosłości nigdy się nie kończą. Poradnik jest ciekawie wydany, przejrzysty w strukturze, podzielony na 26 lekcji, z których każda porusza ważne zagadnienia, często w formie pytań skłaniających do refleksji. Autorka nie podaje gotowych recept, lecz raczej dzieli się własnym doświadczeniem i przemyśleniami, co sprawia, że książka brzmi autentycznie i blisko. Dotyka tematów takich jak poczucie zagubienia, presja społeczna, relacje bez etykiet czy porównywanie się do innych - kwestie, które większość z nas zna z własnego życia, ale rzadko o nich głośno mówi. To przewodnik po dorosłości nieidealnej, w którym łatwo się odnaleźć, a jednocześnie daje poczucie wsparcia, jakby starsza siostra podpowiadała, że wcale nie trzeba znać wszystkich odpowiedzi. Książkę przeczytałam jednym tchem i chętnie podaruję ją dalej, bo jej lekcje są uniwersalne i mogą komuś naprawdę ułatwić spojrzenie na swoje dwudziestki.